kierz
-
daw. krzak
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
drzewa i krzewy
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Śpiewały już dopiero co przybyłe z ciepłych krajów skowronki i perorowały w krzach szpaki, a dzikie gęsi rozmawiały pośród szuwarów, na pobliskim starorzeczu.
źródło: KWJP: Piotr Brysacz: Czyżyk na drogę, 2019
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kierz
krze
D. krza
krzów
C. krzowi
krzom
B. kierz
krze
N. krzem
krzami
Ms. krzu
krzach
W. krzu
krze
-
płn. psł. *kъŕь 'odrost, boczny pęd'
Stąd krzak. Bor tłumaczy płn. psł. kъŕь jako 'krzak, krzew', ale bardziej przekonujące wydaje się znaczenie proponowane przez Machka: 'odrost, boczny pęd', z którego mogło rozwinąć się zarówno pol. kierz, czes. keř 'krzak, krzew', st.rus. 'zarośla w miejscu wykarczowanego lasu', jak i ros. dial. kor' 'korzeń'. Zakłada się związek z psł. kor-en-ь, por. korzeń.