buczyć się - Wielki słownik języka polskiego PAN

daw. okazywać niechęć w stosunku do jakiejś osoby, rzeczy lub sytuacji

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

zachowania emocjonalne

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

synonimy:

boczyć się
dąsać się

Rzeczywiście, „buczyłem się”, co w istocie oznaczało niechęć nastolatka do kontaktowania się ze światem zewnętrznym [...].

źródło: Zeszyty Literackie, 1996 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	buczyłem się +(e)m się buczył	buczyłam się +(e)m się buczyła	buczyłom się +(e)m się buczyło	buczyliśmy się +(e)śmy się buczyli	buczyłyśmy się +(e)śmy się buczyły
2 os.	buczyłeś się +(e)ś się buczył	buczyłaś się +(e)ś się buczyła	buczyłoś się +(e)ś się buczyło	buczyliście się +(e)ście się buczyli	buczyłyście się +(e)ście się buczyły
3 os.	buczył się	buczyła się	buczyło się	buczyli się	buczyły się

bezosobnik: buczono się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę się buczył będę się buczyć	będę się buczyła będę się buczyć	będę się buczyło będę się buczyć	będziemy się buczyli będziemy się buczyć	będziemy się buczyły będziemy się buczyć
2 os.	będziesz się buczył będziesz się buczyć	będziesz się buczyła będziesz się buczyć	będziesz się buczyło będziesz się buczyć	będziecie się buczyli będziecie się buczyć	będziecie się buczyły będziecie się buczyć
3 os.	będzie się buczył będzie się buczyć	będzie się buczyła będzie się buczyć	będzie się buczyło będzie się buczyć	będą się buczyli będą się buczyć	będą się buczyły będą się buczyć

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		buczmy się
2 os.	bucz się	buczcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	buczyłbym się bym się buczył	buczyłabym się bym się buczyła	buczyłobym się bym się buczyło	buczylibyśmy się byśmy się buczyli	buczyłybyśmy się byśmy się buczyły
2 os.	buczyłbyś się byś się buczył	buczyłabyś się byś się buczyła	buczyłobyś się byś się buczyło	buczylibyście się byście się buczyli	buczyłybyście się byście się buczyły
3 os.	buczyłby się by się buczył	buczyłaby się by się buczyła	buczyłoby się by się buczyło	buczyliby się by się buczyli	buczyłyby się by się buczyły

bezosobnik: buczono by się

bezokolicznik: buczyć się

imiesłów przysłówkowy współczesny:

bucząc się

gerundium: buczenie się

imiesłów przymiotnikowy czynny: buczący się