podwieść - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

daw. towarzysząc komuś, przybyć z nim do jakiegoś miejsca

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

synonimy:

podprowadzić

Podwiedli go do najbliższego progu. Bóg wam zapłać - szepnął. - Jeno na moment spocznę.

źródło: Lucyna Sieciechowiczowa: Hultajskie ścieżki, 1957 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	podwiodłem +(e)m podwiódł	podwiodłam +(e)m podwiodła	podwiodłom +(e)m podwiodło	podwiedliśmy +(e)śmy podwiedli	podwiodłyśmy +(e)śmy podwiodły
2 os.	podwiodłeś +(e)ś podwiódł	podwiodłaś +(e)ś podwiodła	podwiodłoś +(e)ś podwiodło	podwiedliście +(e)ście podwiedli	podwiodłyście +(e)ście podwiodły
3 os.	podwiódł	podwiodła	podwiodło	podwiedli	podwiodły

bezosobnik: podwiedziono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		podwiedźmy
2 os.	podwiedź	podwiedźcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	podwiódłbym bym podwiódł	podwiodłabym bym podwiodła	podwiodłobym bym podwiodło	podwiedlibyśmy byśmy podwiedli	podwiodłybyśmy byśmy podwiodły
2 os.	podwiódłbyś byś podwiódł	podwiodłabyś byś podwiodła	podwiodłobyś byś podwiodło	podwiedlibyście byście podwiedli	podwiodłybyście byście podwiodły
3 os.	podwiódłby by podwiódł	podwiodłaby by podwiodła	podwiodłoby by podwiodło	podwiedliby by podwiedli	podwiodłyby by podwiodły

bezosobnik: podwiedziono by

bezokolicznik: podwieść

imiesłów przysłówkowy uprzedni: podwiódłszy

gerundium: podwiedzenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: podwiedziony

+

podwieść

+

KOGO