papunio
-
przest. ekspresywnie o tacie
-
Używane także na określenie mężczyzny, który nie spłodził sam dziecka, ale prawnie uznał za swoje dziecko innych ludzi i wychowuje je jak swoje własne dziecko.
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Rodzina
członkowie rodziny -
- Co właściwie robi papunio? - zapytała kiedyś Róża przebywającą w tym czasie w Warszawie ciotkę Rachelę.
źródło: Celina Tatarkiewicz: Pasażerowie Charona, 1970 (books.google.pl)
Próżno go mama prosiła
Próżno mu papa tłumaczył
Że to jest mezalians, nie miłość
Że trzeba zupełnie inaczej
[...]
Gdy nie pomogły te słowa
Papunio wziął się do bicia
I nie mógł inaczej flirtować
Jak tylko w sitowiu, w ukryciu
źródło: Miłość nad Nilem, 1947 (staremelodie.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. papunio
papuniowie
ndepr papunie
depr D. papunia
papuniów
C. papuniowi
papuniom
B. papunia
papuniów
N. papuniem
papuniami
Ms. papuniu
papuniach
W. papuniu
papuniowie
ndepr papunie
depr -