derutować - Wielki słownik języka polskiego PAN

przest. powodować, że ktoś zaczął błędnie rozumować lub stracił umiejętność rozeznawania się w czymś i czuje się niepewnie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

Taka elastyczność mogła zbijać z tropu cenzurę, lecz nie powinna była derutować odbiorcy ani krytyka, do których miała trafić.

źródło: Eugenia Łoch: Dziedzictwo romantyczne w literaturze pozytywizmu i Młodej Polski, 1988 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	derutowałem +(e)m derutował	derutowałam +(e)m derutowała	derutowałom +(e)m derutowało	derutowaliśmy +(e)śmy derutowali	derutowałyśmy +(e)śmy derutowały
2 os.	derutowałeś +(e)ś derutował	derutowałaś +(e)ś derutowała	derutowałoś +(e)ś derutowało	derutowaliście +(e)ście derutowali	derutowałyście +(e)ście derutowały
3 os.	derutował	derutowała	derutowało	derutowali	derutowały

bezosobnik: derutowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę derutował będę derutować	będę derutowała będę derutować	będę derutowało będę derutować	będziemy derutowali będziemy derutować	będziemy derutowały będziemy derutować
2 os.	będziesz derutował będziesz derutować	będziesz derutowała będziesz derutować	będziesz derutowało będziesz derutować	będziecie derutowali będziecie derutować	będziecie derutowały będziecie derutować
3 os.	będzie derutował będzie derutować	będzie derutowała będzie derutować	będzie derutowało będzie derutować	będą derutowali będą derutować	będą derutowały będą derutować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		derutujmy
2 os.	derutuj	derutujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	derutowałbym bym derutował	derutowałabym bym derutowała	derutowałobym bym derutowało	derutowalibyśmy byśmy derutowali	derutowałybyśmy byśmy derutowały
2 os.	derutowałbyś byś derutował	derutowałabyś byś derutowała	derutowałobyś byś derutowało	derutowalibyście byście derutowali	derutowałybyście byście derutowały
3 os.	derutowałby by derutował	derutowałaby by derutowała	derutowałoby by derutowało	derutowaliby by derutowali	derutowałyby by derutowały

bezosobnik: derutowano by

bezokolicznik: derutować

imiesłów przysłówkowy współczesny: derutując

gerundium: derutowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: derutujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: derutowany

odpowiednik aspektowy: zderutować

+

derutować

+

KOGO

fr. dérouter