kłapaczka

  • pot.  osoba gadatliwa
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

    mówienie

  • O mnie na Międzymorzu różne rzeczy gadają, ale nikt nie powie, że przysiąg nie dotrzymuję. Venderk to wie, a co wie ta sprzedajna kłapaczka, to i tamci.

    źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Smoczy pazur, 2003

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kłapaczka
    kłapaczki
    D. kłapaczki
    kłapaczek
    C. kłapaczce
    kłapaczkom
    B. kłapaczkę
    kłapaczki
    N. kłapaczką
    kłapaczkami
    Ms. kłapaczce
    kłapaczkach
    W. kłapaczko
    kłapaczki
  • Zob. kłapać

    Por. ktoś kłapie dziobem, ktoś kłapie jadaczką, ktoś kłapie jęzorem, ktoś kłapie ozorem

CHRONOLOGIZACJA:
1772, Michal Abraham Troc, Stanisław Nałęcz-Moszczeński, Zupełny niemiecki y polski mownik, books.google.pl
Inne znaczenie: 'kołatka'
Data ostatniej modyfikacji: 09.02.2026