kłoć
-
bot. wysoka roślina rosnąca na brzegach płytkich jezior i na torfowiskach, mająca kwiatostany w postaci skupionych w wiechę kłosków; Claudium
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
rośliny wodne -
hiperonimy: roślina
-
Niestety kłoć z tego terenu zniknęła, a najbliższe jej stanowiska znajdują się dopiero w północnej części kraju. Z tego też powodu rezerwat „Podgórki” stracił swój status.
źródło: NKJP: Ryszard Kozik: Las zamiast torfowiska?, Wszechświat, 2005-04-01
Park narodowy znajduje się na granicy klimatu umiarkowanego oraz tropikalnego i wręcz kipi życiem. Wśród kłoci, cyprysów i mangrowców żyje prawie 300 gatunków ryb, niecałe 20 gatunków płazów, ponad 350 gatunków ptaków [...].
źródło: KWJP: Tomasz Ulanowski: Krótka historia o zabijaniu, Gazeta Wyborcza, 2012-03-23
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kłoć
kłocie
D. kłoci
kłoci
C. kłoci
kłociom
B. kłoć
kłocie
N. kłocią
kłociami
Ms. kłoci
kłociach
W. kłoci
kłocie
-
psł. *koltь / koltъ 'kawałek drewna'
Psł. *koltь / koltъ (por. wspomniane przez Bańk pol. dial. kłot 'klocek, na którym rąbie się drewno' lub 'snopek słomy') pochodzi od czasownika *kolti, *koľǫ, zob. kłuć.
Inne znaczenie: 'snopek słomy na poszywanie dachu'