knutować

  • uderzać kogoś knutem - biczem
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Prawo i łamanie prawa

    więzienie i kara

  • hiperonimy:  bić
  • „Bez chabara (łapówki) nie wygrasz w sądzie” - mawiano na Ukrainie, a po 1890 r. i w rosyjskiej części Polski. Nawet knutowanie miało swoją cenę, bo nieopłacony kubanem kat mógł zatłuc na śmierć skazańca, choć ten nie dostał wyroku śmierci.

    źródło: NKJP: Jerzy Besala: Biorą nawet ryby, Polityka, 2003-03-22

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. knutuję
    knutujemy
    2 os. knutujesz
    knutujecie
    3 os. knutuje
    knutują

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. knutowałem
    +(e)m knutował
    knutowałam
    +(e)m knutowała
    knutowałom
    +(e)m knutowało
    knutowaliśmy
    +(e)śmy knutowali
    knutowałyśmy
    +(e)śmy knutowały
    2 os. knutowałeś
    +(e)ś knutował
    knutowałaś
    +(e)ś knutowała
    knutowałoś
    +(e)ś knutowało
    knutowaliście
    +(e)ście knutowali
    knutowałyście
    +(e)ście knutowały
    3 os. knutował
    knutowała
    knutowało
    knutowali
    knutowały

    bezosobnik: knutowano

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę knutował
    będę knutować
    będę knutowała
    będę knutować
    będę knutowało
    będę knutować
    będziemy knutowali
    będziemy knutować
    będziemy knutowały
    będziemy knutować
    2 os. będziesz knutował
    będziesz knutować
    będziesz knutowała
    będziesz knutować
    będziesz knutowało
    będziesz knutować
    będziecie knutowali
    będziecie knutować
    będziecie knutowały
    będziecie knutować
    3 os. będzie knutował
    będzie knutować
    będzie knutowała
    będzie knutować
    będzie knutowało
    będzie knutować
    będą knutowali
    będą knutować
    będą knutowały
    będą knutować

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. knutujmy
    2 os. knutuj
    knutujcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. knutowałbym
    bym knutował
    knutowałabym
    bym knutowała
    knutowałobym
    bym knutowało
    knutowalibyśmy
    byśmy knutowali
    knutowałybyśmy
    byśmy knutowały
    2 os. knutowałbyś
    byś knutował
    knutowałabyś
    byś knutowała
    knutowałobyś
    byś knutowało
    knutowalibyście
    byście knutowali
    knutowałybyście
    byście knutowały
    3 os. knutowałby
    by knutował
    knutowałaby
    by knutowała
    knutowałoby
    by knutowało
    knutowaliby
    by knutowali
    knutowałyby
    by knutowały

    bezosobnik: knutowano by

    bezokolicznik: knutować

    imiesłów przysłówkowy współczesny: knutując

    gerundium: knutowanie

    imiesłów przymiotnikowy czynny: knutujący

    imiesłów przymiotnikowy bierny: knutowany

  • bez ograniczeń + knutować +
    KOGO/CO
  • Od: knut

CHRONOLOGIZACJA:
1 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 16.02.2026