kocz
-
dawny czterokołowy powóz na dwóch osiach produkcji węgierskiej
-
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport lądowy
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
hiperonimy: powóz
-
[...] wciąż czuje się w powietrzu obecność Radziwiłłów. W koczach, wolantach, linijkach, wierzchem. Koronkowe parasolki chronią przed opalenizną. Wstali od stołu, wyjechali na poobiednią przejażdżkę – i zniknęli.
źródło: KWJP: Łukasz Nicpan: Fajerwerki nad otuliną, 2020
Ta pierzeja Rynku rozciąga się pomiędzy Sławkowską a Floriańską, na niej gromadzili się w niedzielę krakowianie, tutaj trwało coś w rodzaju corsa, targowiska próżności, przeglądu mody. Tutaj przyjeżdżano wytwornymi powozami, aby gawiedź - a przede wszystkim socjeta - podziwiała kocz , przepyszne konie, liberie służby...
źródło: NKJP: Niby kolorowo, ale..., Dziennik Polski, 2004-01-17
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kocz
kocze
D. kocza
koczów
koczy
C. koczowi
koczom
B. kocz
kocze
N. koczem
koczami
Ms. koczu
koczach
W. koczu
kocze
-
węg. kocsi
Węg. kocsi od kocsi szekér 'powóz z Kocs'; w miejscowości Kocs zmieniano konie w czasie podróży między Wiedniem a Pesztem, potem także budowano tam powozy (OED, Rejz, Snoj).
W postaci: kotczy