kolaborator

  • książk.  pejorat.  osoba współpracująca z niepopieraną przez większość społeczeństwa władzą lub z władzami okupanta ze szkodą dla własnego kraju
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Wojsko i wojna

    czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną

  • synonimy:  kolaborant
  • Portal ujawnił np. nazwiska afgańskich i irackich kolaboratorów, którzy pomagali amerykańskim żołnierzom.

    źródło: KWJP: Anna Nowacka-Isaksson: Assange: anarchista czy narcyz?, Rzeczpospolita, 2019-04-23

    Dla mnie to kolaborator, denuncjator i typowy szlachcic myślący o własnej klasie i korzyściach dla nich.

    źródło: NKJP: Internet

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kolaborator
    kolaboratorzy
    ndepr
    kolaboratory
    depr
    D. kolaboratora
    kolaboratorów
    C. kolaboratorowi
    kolaboratorom
    B. kolaboratora
    kolaboratorów
    N. kolaboratorem
    kolaboratorami
    Ms. kolaboratorze
    kolaboratorach
    W. kolaboratorze
    kolaboratorzy
    ndepr
    kolaboratory
    depr
  • internac.

    fr. collaborateur 'współpracownik'

    niem. Kollaborateur 'współpracownik'

    z łac. collabōrāre 'współpracować'

CHRONOLOGIZACJA:
1822, Sprawa przed publicznością na popisie rocznym Szkoły Wojewódzkiéy Płockiéy..., polona.pl
Inne znaczenie: 'współpracownik (ogólnie)'
Data ostatniej modyfikacji: 24.02.2026