kolet

  • męski, długi kaftan z sukna lub skóry, zapinany u góry na guziki, a u dołu rozszerzany, noszony przez żołnierzy w XVIII i XIX wieku
  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Ubranie

    rodzaje i części ubrań


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • Jeden w marzeniach ubiera się w muszkieterski kolet d'Artagnana, drugi przypina sobie do ramion husarskie skrzydła Skrzetuskiego, trzeci stoi z gitarą na stole i śpiewa do lampy, bo ubrdał sobie, że jest Bobem Dylanem...

    źródło: NKJP: Jarosław Krawczyk: Obojętnym bykiem, Gazeta Wyborcza, 1998-03-27

    Na początku, razem z oficerami i podoficerami, jechała kompania jeźdźców ubranych w eleganckie kolety i kapelusze z piórami.

    źródło: KWJP: Wojciech Łygaś: Gdańsk. Szwedzkie karty historii, 2020

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kolet
    kolety
    D. koleta
    koletu
    koletów
    C. koletowi
    koletom
    B. kolet
    kolety
    N. koletem
    koletami
    Ms. kolecie
    koletach
    W. kolecie
    kolety
  • fr. collet 'pelerynka zakrywająca ramiona płaszcza'

    wł. colletto 'skórzany kaftan bez rękawów'

    W XVI wieku wyraz mógł oznaczać 'kaftan męski (często skórzany) z rękawami lub bez' lub 'rodzaj pelerynki używanej w ubiorze obu płci' (SPXVI); można więc przypuszczać, że wyraz został zapożyczony równolegle z włoskiego (w zn. 1) i francuskiego (w zn. 2). W pierwszym poświadczeniu (Rej, Figliki) postać fonetyczna przemawia raczej za wpływem francuskim, a semantyka – za włoskim, por.: Krawiec s panem obadwa radzi dopiyali, / Panu ciasny na brzuchu Kolet udziałali.

CHRONOLOGIZACJA:
1562, SPXVI
Data ostatniej modyfikacji: 24.02.2026