-
1.a
wysokie, zielone drzewo charakteryzujące się stożkowatą koroną, krótkimi igłami i zwisającymi szyszkami -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
drzewa i krzewy -
- olbrzymi, potężny, rozłożysty, rozrosły, wysoki świerk; karłowate; młode; suche; wysokie świerki
- gałązka, gałęzie, pień; sadzonka; wierzchołek świerka
-
Na terenie Księżówki rósł potężny, rozłożysty świerk.
źródło: KWSJP: Beata Zalot: Nasza będzie najwyższa, 1997
Na północnym skraju polany rósł dawnymi czasy olbrzymi świerk, który wspaniałymi konarami rzucał szeroki cień, opierając się uparcie wszelkim nawałnicom.
źródło: KWSJP: Zofia Stecka: Czarodziejskie drzewo na Polanie pod Wysoką, 1997
Mieszkaniec Chochołowa zauważył, że w nieokreślonym bliżej terminie (od listopada do połowy kwietnia), nieznani sprawcy zniszczyli jego szkółkę z sadzonkami świerka.
źródło: KWSJP: BZ: Kronika policyjna, Tygodnik Podhalański nr 16, 1999
Nie wiedząc, co począć dalej, ukrył konia pod osłoną gałęzi rozrosłego świerka, po czym uzbroiwszy się w sztylet i pistolety ruszył na poszukiwanie przejścia.
źródło: KWSJP: Artur Klingen: Kawaler pokutnego krzyża, 1976
Wysokie świerki swarzyły się z mocnym, przeciągłym wiatrem, biegnącym tu od doliny
źródło: KWSJP: Tadeusz Konwicki: Dziura w niebie, 1959
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. świerk
świerki
D. świerka
świerku
świerków
C. świerkowi
świerkom
B. świerk
świerki
N. świerkiem
świerkami
Ms. świerku
świerkach
W. świerku
świerki
-
psł. *smŕ̥kъ : *smerkъ (m) / *smerka (ż) 'drzewo iglaste'
Od: pie. pierwiastka *smer- ‘las iglasty’. W polszczyźnie zmiana grupy spółgłoskowej *sm'- > św'-.