-
3.
pot. mały krążek cienkiego białego ciasta, który po przeistoczeniu podczas Mszy Świętej w ciało Chrystusa spożywany jest przez wiernych w Komunii Świętej -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
sakramenty i obrzędy religijne -
Wiadomo, jak zawsze, w najgorsze czasy; kościoły są zaopatrzone w te opłatki do komunii i jak o to dbają. To jest rzecz, której nigdy nie braknie!
źródło: NKJP: Miron Białoszewski: Pamiętnik z Powstania Warszawskiego, 1984
Poszliśmy przyjąć komunię. Pamiętam suchy opłatek na języku. Znów klęczałem z pochyloną głową.
źródło: NKJP: Kazimierz Orłoś: Niebieski szklarz, 1996
Opowiadał, że ręka mu drżała, kiedy kładł opłatki na języki, a nawet zastanawiał się, czy nie powinien w takim dniu odmówić wszystkim Chrystusa, bo przeczuwał, po co ci trzej przyszli.
źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Widnokrąg, 1996
Poczłapali do komunii. Ksiądz czekał już przed ołtarzem. Zaczęli wysuwać drążące, łaknące języki, zagarniali opłatek do ust.
źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Rebelia, 2007
[...] przedstawia m.in. opłatki sakralne, a jeden z nich jest z profilem papieża. Artysta jest także autorem grafik do poezji Karola Wojtyły z albumu „Myśląc Ojczyzna”.
źródło: NKJP: (BEA): Graficzne opłatki, Dziennik Polski - Oświęcim, 2001-05-24
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. opłatek
opłatki
D. opłatka
opłatków
C. opłatkowi
opłatkom
B. opłatek
opłatki
N. opłatkiem
opłatkami
Ms. opłatku
opłatkach
W. opłatku
opłatki
-
st.czes. oplatek 'opłatek, hostia'
z p.-łac. oblāta 'przyniesiona, ofiarowana; hostia'