komiliton
-
książk. towarzysz albo kolega z wojska lub innej organizacji
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie -
A to pan Leo Bonhart, mój krewniak i dawny komiliton. Bonhart ukłonił się sztywno.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża Jaskółki, 1997
Jan Chryzostom Pasek i jego komilitoni, kiedy wychodzili przed próg swego dworku, w kręgu jednego spojrzenia rzuconego z ganku mogli rozpoznać ponad 150 różnego rodzaju dzikich roślin, które nadawały się do codziennego użytku w domu, jak i w potrzebie — na polu bitwy.
źródło: KWJP: Arkadiusz Szaraniec: Warszawa Dzika, 2019
Premier i jego komilitoni nie zamierzają jednak słuchać ekspertów i wyrażają się o nich z pogardliwym lekceważeniem.
źródło: KWJP: Janusz A. Majcherek: Czy PO przygotowuje samobójstwo?, Gazeta Wyborcza, 2011-01-31
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. komiliton
komilitoni
ndepr komilitony
depr D. komilitona
komilitonów
C. komilitonowi
komilitonom
B. komilitona
komilitonów
N. komilitonem
komilitonami
Ms. komilitonie
komilitonach
W. komilitonie
komilitoni
ndepr komilitony
depr -
Od: ko- (z łac. com- 'współ-') + fr. militant, imiesłów (participe présent) od militer 'walczyć'