komornica
-
w dawnej Polsce: chłopka niemająca domu ani ziemi, mieszkająca w chacie bogatszych chłopów i pomagająca im w gospodarstwie
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Najbliższe środowisko życia człowieka
dom/inne miejsca zamieszkania i ich otoczenie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Śpiewano chętnie o tym, jak brzemienna Matka Boska chodziła po wsi, niczym jakaś bezdomna komornica, i daremnie prosiła o nocleg, który znalazła dopiero u ubogiego wieśniaka [...].
źródło: NKJP: Jan Pieszczachowicz: Koniec wieku: szkice o literaturze, 1994
Zupełnie nie rozumiał, że cześć Bogu oddawać może każdy, zgodnie z miejscem, na którym jest, a na które powołał go w tym wcieleniu Najwyższy, nawet śmieciarz i biedna wiejska komornica [...].
źródło: NKJP: Alicja Chrzanowska: Tarot a karma, 1998
Moja babcia przed wojną była komornicą. Kiedy Niemcy wysiedlili Żydów do getta w Grójcu, burmistrz Mogielnicy rozdawał tym biedakom domy i babka też dostała dom pożydowski, gdzie zamieszkała.
źródło: KWJP: Anna S. Dębowska: Bez Żyda nie ma zabawy, Gazeta Wyborcza, 2018-02-09
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. komornica
komornice
D. komornicy
komornic
C. komornicy
komornicom
B. komornicę
komornice
N. komornicą
komornicami
Ms. komornicy
komornicach
W. komornico
komornice
-
Inne znaczenie: 'żona komornika - urzędnika dworskiego'