-
1.
przyrząd kuchenny w formie płytki z otworami o ostrych krawędziach, służący do rozdrabniania rzeczy przeznaczonych do jedzenia. -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Jedzenie i jego przygotowanie
miejsca, osoby, przedmioty, sytuacje związane z jedzeniem -
- metalowa, plastikowa; drobna, gruba tarka
- tarka do jarzyn, do warzyw, do ziemniaków
- oczka tarki
- utrzeć/ucierać, zetrzeć/ścierać, trzeć, rozdrobnić/rozdrabniać na tarce
-
Marchewkę trzemy na drobnej tarce, dodajemy sól, chrzan, wszystko mieszamy.
źródło: NKJP: Stanisław Olko: Makrobiotyka w polskiej kuchni czyli Powrót do dawnego naturalnego sposobu odżywiania, 1993
Obrane buraczki pieczemy w piekarniku [...]. Przecieramy na dużych oczkach tarki i odstawiamy na 10-15 dni.
źródło: NKJP: Klaudia Tajs: Wielkanoc naszych dziadków, Echo Dnia, 2006-04-14
Orzechy zetrzeć na tarce na wiórki lub zemleć.
źródło: NKJP: Adam Chrząstowski: Danie dnia, prasa, 1998
Kapustę należy poszatkować i dodać do niej starte na tarce jabłka oraz drobno posiekaną cebulę.
źródło: NKJP: Basia Staniczek: Solą i pecynkiem chleba, Nowiny Raciborskie, 2006-11-28
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. tarka
tarki
D. tarki
tarek
C. tarce
tarkom
B. tarkę
tarki
N. tarką
tarkami
Ms. tarce
tarkach
W. tarko
tarki
-
psł. *terti, *tьrǫ 'trzeć'
Słowiańska *tŕ̥ka 'narzędzie do tarcia' została utworzona od imiesłowu biernego czasu przeszłego *tŕ̥tъ 'tarty'.