bajonet
-
daw. bagnet - krótkie ostrze umieszczane na lufie karabinu
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń -
[...] przezierają sczepione w walce wręcz ciała, egzotyczne kostiumy, spięte konie, połyskują szable i bajonety.
źródło: Maria Poprzęcka: Kochankowie z masakrą w tle, 2004 (books.google.pl)
Sowiński rozpogodził na moment twarz i okiem dowódcy zmierzył postać żołnierzyka: przepalone pludry, kubrak żołnierski z podwiniętymi rękawami i karabin z bajonetem w kurczowo zaciśniętych dłoniach.
źródło: Janusz Rychlewski: Czapka frygijska, 1956 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. bajonet
bajonety
D. bajonetu
bajonetów
C. bajonetowi
bajonetom
B. bajonet
bajonety
N. bajonetem
bajonetami
Ms. bajonecie
bajonetach
W. bajonecie
bajonety
-
fr. baïonnette