poema

  • daw.  poemat
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność artystyczna człowieka

    literatura

  • synonimy:  poemacik
    poemat
    hiperonimy:  utwór
  • Koń Rimbauda zgubił podkowę, tom-poemat Jerzego Górzańskiego, a może nawet nieco starsza, romantyczna nazwa miałaby tutaj swoje uzasadnienie: poema – bo i liryczne, i epickie, i dramatyczne w swojej budowie [...].

    źródło: KWJP: Wojciech Kaliszewski: Zapisane w drodze, Wyspa, 2016-04-01

    [...] w drugiej połowie X wieku pewna utalentowana i uczona saska mniszka z klasztoru w Gandersheim [...] pisała po łacinie - sztuki tudzież poemata. I to wybitne.

    źródło: NKJP: Stefan Bratkowski: Wiosna Europy, Gazeta Wyborcza, 1997-06-20

    Thespis zaśmiał się z siedziska, ani myśląc złazić w śnieg – pomnę nawet kawałek z pańskiej naiwnej poemy [...].

    źródło: KWJP: Andrzej Turczyński: Kuglarnia, 2018

    W jego banalnych poemach i gawędach Rzeczpospolita zstępowała w otchłań rozbiorów w pełnym blasku cnót domowych i rycerskiej chwały [...]

    źródło: Jarosław Krawczyk: Jan Matejko mistrz legendy św. Stanisława, 1998 (books.google.pl)

    „Deszcz w Porto”, „Słońce w Porto”, „Wielki Tydzień w Portugalii” oraz „Ana Moura śpiewa w Warszawie”. To poema obfite i szerokie jak delta Tagu.

    źródło: KWJP: Jacek Cieślak: Poeta, który jest naprawdę, a nie na Facebooku, Rzeczpospolita, 2016-03-16

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: n2, ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. poema
    poemata
    poemy
    D. poema
    poemy
    poematów
    poem
    C. poema
    poemie
    poematom
    poemom
    B. poema
    poemę
    poemata
    poemy
    N. poema
    poemą
    poematami
    poemami
    Ms. poema
    poemie
    poematach
    poemach
    W. poema
    poemo
    poemata
    poemy

    Inne uwagi

    W M. i B. lm spotykana też forma poema.

  • łac. poēma

    z gr. poíēma

CHRONOLOGIZACJA:
1738, KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 26.02.2026