kompaturka

  • przest.  ekspresywnie o kompaturze
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Środki masowego przekazu

    wydawnictwa

  • synonimy:  kompatura
    okładka
  • Ten rozkład jazdy tak był zawsze zaszmalcowany, że tylko Ojciec się w nim rozeznawał, chociaż od nowości go oprawiał w twarde kompaturki z papendeklu a grzbiet z celty oklejał klajsterpapką z mąki kasztanowej.

    źródło: NKJP: (YES): Ech, były czasy, Gazeta Krakowska, 2001-11-26

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kompaturka
    kompaturki
    D. kompaturki
    kompaturek
    C. kompaturce
    kompaturkom
    B. kompaturkę
    kompaturki
    N. kompaturką
    kompaturkami
    Ms. kompaturce
    kompaturkach
    W. kompaturko
    kompaturki
CHRONOLOGIZACJA:
1715, KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 31.03.2026