komplanacja
-
książk. akt porozumienia między stronami toczącymi jakiś spór
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
urzędy i ich funkcjonowanie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
regulacje prawne -
W Kątach w 1626 r. z pomocą asesorów malborskich [...] zawarli komplanację, która kończyła wieloletni proces przed sądem ziemskim [...].
źródło: Zbigniew Naworski: Szlachecki wymiar sprawiedliwości w Prusach Królewskich (1454-1772) organizacja i funkcjonowanie, 2004 (books.google.pl)
W dniu 27 marca 1981 r. zawarł on w Lublinie komplanację z Andrzejem Górskim, na mocy której prowizje z kapitału szkolnego miały być obrócone na spłacenie prywatnych długów i zobowiązań plebańskich [...].
źródło: Rozprawy z dziejów oświaty, tom 42, 2003 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. komplanacja
komplanacje
D. komplanacji
komplanacji
neut komplanacyj
char C. komplanacji
komplanacjom
B. komplanację
komplanacje
N. komplanacją
komplanacjami
Ms. komplanacji
komplanacjach
W. komplanacjo
komplanacje
Inne uwagi
Zwykle lp
-
łac. śred. complanatio 'załatwienie, załagodzenie czegoś'