komplanacja

  • książk.  akt porozumienia między stronami toczącymi jakiś spór
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Funkcjonowanie państwa

    urzędy i ich funkcjonowanie


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Prawo i łamanie prawa

    regulacje prawne

  • W Kątach w 1626 r. z pomocą asesorów malborskich [...] zawarli komplanację, która kończyła wieloletni proces przed sądem ziemskim [...].

    źródło: Zbigniew Naworski: Szlachecki wymiar sprawiedliwości w Prusach Królewskich (1454-1772) organizacja i funkcjonowanie, 2004 (books.google.pl)

    W dniu 27 marca 1981 r. zawarł on w Lublinie komplanację z Andrzejem Górskim, na mocy której prowizje z kapitału szkolnego miały być obrócone na spłacenie prywatnych długów i zobowiązań plebańskich [...].

    źródło: Rozprawy z dziejów oświaty, tom 42, 2003 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. komplanacja
    komplanacje
    D. komplanacji
    komplanacji
    neut
    komplanacyj
    char
    C. komplanacji
    komplanacjom
    B. komplanację
    komplanacje
    N. komplanacją
    komplanacjami
    Ms. komplanacji
    komplanacjach
    W. komplanacjo
    komplanacje

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • łac. śred. complanatio 'załatwienie, załagodzenie czegoś'

CHRONOLOGIZACJA:
2 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 05.03.2026