rozkwitnąć - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

rozwinąć się fizycznie lub psychicznie i wypięknieć

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Określenia fizyczności człowieka

wygląd

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Bieg życia

dorastanie i dojrzałość

	Od tego dnia życie Stasi zaczęło toczyć się inaczej. Stasia rozkwitła. źródło: KWSJP: Olga Tokarczuk: Prawiek i inne czasy, 1996
	Cała ta zmiana, przyjęta we łzach, posłużyła jej, bo rozkwitła i spoważniała, chociaż jej drobna twarzyczka pod czepkiem mężatki miała jeszcze prawie dziecięcy wyraz. źródło: KWSJP: Maria Klimas-Błachutowa: Siedem krów tłustych, 1965
	Nareszcie dbasz o skórę i włosy, masz pieniądze na dobrego fryzjera i superbuty. Rozkwitłaś, jesteś kobietą. źródło: KWSJP: Katarzyna Field: W świecie uczuć, Cosmopolitan, 2000, nr 12
	Jednocześnie z tą pozornie zewnętrzną przemianą Stefę zainteresowały sprawy wsi, kultury, kraju i sprawy ludzkie, nie ograniczone granicami krajów czy różnicami wyznań. Rozkwitła, weszła w życie społeczne. źródło: KWSJP: Zofia Solarzowa: Mój pamiętnik, 1985
	Z zahukanej Elizy, strofowanej przez profesora Higginsa, zaczęłam stawać się kimś, komu wolno wypowiadać własny sąd bez obawy, że przywołają go do porządku. Rozluźniłam się, rozkwitłam, przestałam się bać. źródło: KWSJP: Krystyna Janda, Bożena Janicka: Gwiazdy mają czerwone pazury, 1998

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozkwitłem +(e)m rozkwitł	rozkwitłam +(e)m rozkwitła	rozkwitłom +(e)m rozkwitło	rozkwitliśmy +(e)śmy rozkwitli	rozkwitłyśmy +(e)śmy rozkwitły
2 os.	rozkwitłeś +(e)ś rozkwitł	rozkwitłaś +(e)ś rozkwitła	rozkwitłoś +(e)ś rozkwitło	rozkwitliście +(e)ście rozkwitli	rozkwitłyście +(e)ście rozkwitły
3 os.	rozkwitł	rozkwitła	rozkwitło	rozkwitli	rozkwitły

bezosobnik: rozkwitnięto

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		rozkwitnijmy
2 os.	rozkwitnij	rozkwitnijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozkwitłbym bym rozkwitł	rozkwitłabym bym rozkwitła	rozkwitłobym bym rozkwitło	rozkwitlibyśmy byśmy rozkwitli	rozkwitłybyśmy byśmy rozkwitły
2 os.	rozkwitłbyś byś rozkwitł	rozkwitłabyś byś rozkwitła	rozkwitłobyś byś rozkwitło	rozkwitlibyście byście rozkwitli	rozkwitłybyście byście rozkwitły
3 os.	rozkwitłby by rozkwitł	rozkwitłaby by rozkwitła	rozkwitłoby by rozkwitło	rozkwitliby by rozkwitli	rozkwitłyby by rozkwitły

bezosobnik: rozkwitnięto by

bezokolicznik: rozkwitnąć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozkwitłszy

gerundium: rozkwitnięcie

odpowiednik aspektowy: rozkwitać

Rz_osobowy

+

rozkwitnąć

+

ogsł. *orz-kvьtnǫti, *orz-kvьtnǫ

Zob. kwitnąć