kondolować

  • przest.  składać kondolencje
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Bieg życia

    śmierć


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    zwyczaje i obyczaje

  • Kiedy umarła moja matka, jeden z Niemców kondolował mi.

    źródło: NKJP: Ta łatwa ojczyzna polszczyzna, Dziennik Polski, 2002-10-25

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. kondoluję
    kondolujemy
    2 os. kondolujesz
    kondolujecie
    3 os. kondoluje
    kondolują

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. kondolowałem
    +(e)m kondolował
    kondolowałam
    +(e)m kondolowała
    kondolowałom
    +(e)m kondolowało
    kondolowaliśmy
    +(e)śmy kondolowali
    kondolowałyśmy
    +(e)śmy kondolowały
    2 os. kondolowałeś
    +(e)ś kondolował
    kondolowałaś
    +(e)ś kondolowała
    kondolowałoś
    +(e)ś kondolowało
    kondolowaliście
    +(e)ście kondolowali
    kondolowałyście
    +(e)ście kondolowały
    3 os. kondolował
    kondolowała
    kondolowało
    kondolowali
    kondolowały

    bezosobnik: kondolowano

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę kondolował
    będę kondolować
    będę kondolowała
    będę kondolować
    będę kondolowało
    będę kondolować
    będziemy kondolowali
    będziemy kondolować
    będziemy kondolowały
    będziemy kondolować
    2 os. będziesz kondolował
    będziesz kondolować
    będziesz kondolowała
    będziesz kondolować
    będziesz kondolowało
    będziesz kondolować
    będziecie kondolowali
    będziecie kondolować
    będziecie kondolowały
    będziecie kondolować
    3 os. będzie kondolował
    będzie kondolować
    będzie kondolowała
    będzie kondolować
    będzie kondolowało
    będzie kondolować
    będą kondolowali
    będą kondolować
    będą kondolowały
    będą kondolować

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. kondolujmy
    2 os. kondoluj
    kondolujcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. kondolowałbym
    bym kondolował
    kondolowałabym
    bym kondolowała
    kondolowałobym
    bym kondolowało
    kondolowalibyśmy
    byśmy kondolowali
    kondolowałybyśmy
    byśmy kondolowały
    2 os. kondolowałbyś
    byś kondolował
    kondolowałabyś
    byś kondolowała
    kondolowałobyś
    byś kondolowało
    kondolowalibyście
    byście kondolowali
    kondolowałybyście
    byście kondolowały
    3 os. kondolowałby
    by kondolował
    kondolowałaby
    by kondolowała
    kondolowałoby
    by kondolowało
    kondolowaliby
    by kondolowali
    kondolowałyby
    by kondolowały

    bezosobnik: kondolowano by

    bezokolicznik: kondolować

    imiesłów przysłówkowy współczesny: kondolując

    gerundium: kondolowanie

    imiesłów przymiotnikowy czynny: kondolujący

  • bez ograniczeń + kondolować +
    KOMU
  • niem. kondolieren

    z fr. se condoloir 'wyrażać ból'

    śr.-fr. se condoloir z łac. condolēre 'cierpieć razem'

CHRONOLOGIZACJA:
1820, Jerzy Samuel Bandkie, Nowy słownik kieszonkowy niemiecko-polsko-francuzki, t. 1, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 05.03.2026