-
2.
dawniej na terenie Kresów Wschodnich: wóz z zaprzęgiem konnym służący do przewozu podróżnych -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport lądowy
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Było upalne, jak to na Kresach, lato 1912 lub 1913 roku, więc kończył się wiek XIX. Iwaszkiewicz długi i jeszcze wtedy chudy, spalony na brąz, przesiadał się z powozu do linijki, z linijki w bałagułę, z bałaguły w siodło, zapamiętując ostatnie pejzaże Wielkiej Rzeczypospolitej i jej ostatnie zapachy.
źródło: NKJP: Eustachy Rylski: Po śniadaniu, 2009
Otóż taką bałagułą, proszę pani, jeździłam z mojej Białozórki do oddalonego o 60 kilometrów Krzemieńca [...].
źródło: Stanisław Zagórski (red.): Wschodnie losy Polaków, 1991 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. bałaguła
bałaguły
D. bałaguły
bałaguł
C. bałagule
bałagułom
B. bałagułę
bałaguły
N. bałagułą
bałagułami
Ms. bałagule
bałagułach
W. bałaguło
bałaguły
-
brus. (dawne, przestarz.) balagol 'osoba przewożąca towary lub ludzi własnym wozem'