koniarek

  • daw.  chłopiec posługujący przy koniach
  • CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Świat zwierząt

    hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

  • [...] nieszczęście chciało, że kopalnianemu koniarkowi ktoś w bójce przetrącił nogę.

    źródło: NKJP: Marian Pilot: Na odchodnym, 2002

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. koniarek
    koniarkowie
    ndepr
    koniarki
    depr
    D. koniarka
    koniarków
    C. koniarkowi
    koniarkom
    B. koniarka
    koniarków
    N. koniarkiem
    koniarkami
    Ms. koniarku
    koniarkach
    W. koniarku
    koniarkowie
    ndepr
    koniarki
    depr
  • Zob. koń

CHRONOLOGIZACJA:
2 połowa XVIII w., KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 13.03.2026