konkieta
-
przest. wywarcie na kimś silnego pozytywnego wrażenia
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego
seksualność
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Piękna Janka zrobiła zresztą największą konkietę ze wszystkich panien Małeckich. Przebywający na praktyce w Ciechanowie młody inżynier z Warszawy, którego przedstawiono jej na wieczorku towarzyskim, zakochał się w Janinie na zabój, a poślubioną wywiózł na zawsze do stolicy.
źródło: NKJP: A. Fidrysiak: Powrót na ulicę dzieciństwa, Tygodnik Ciechanowski, 2005-04-14
[...] nie raz musiał bronić poezji Pickla przed ostrą krytyką wielkiego Włocha, podrażnionego trochę konkietą, jaką tenże zrobił w Krakowie.
źródło: Stefan Bratkowski, Janusz Roszko: Zaułek sześciu wieków, 1963 (books.google.pl)
[...] gdzieś tam w duchu pragnęłaby pochwalić się taką konkietą: na ucho do takich jak ona, ekstra - panienek z elity lokalnej [...].
źródło: Twórczość, Tom 41, Wydania 5–8 1985 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. konkieta
konkiety
D. konkiety
konkiet
C. konkiecie
konkietom
B. konkietę
konkiety
N. konkietą
konkietami
Ms. konkiecie
konkietach
W. konkieto
konkiety
Inne uwagi
Zwykle lp
-
fr. conquête 'podbój, zdobycie czegoś; podbój miłosny'