-
1.a
drzewo lub krzew o wąskich, długich krótkoogonkowych liściach i owadopylnych kwiatach zebranych w bazie -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
drzewa i krzewy -
- przydrożna; rosochata; stara wierzba; powalone; rozłożyste wierzby
- gałązki, kora, korona, pień wierzby
- gniazdo na wierzbie
- wierzby rozszumiały się
- zasadzono wierzby
-
W jej pobliżu, otoczona gęstymi krzakami, stała stara wierzba z wypróchniałym u dołu pniem.
źródło: KWSJP: Irena Jurgielewiczowa: Ten obcy, 1961
W średniowieczu zielarki gotowały korę wierzby.
źródło: KWSJP: MP: Aspiryna ma już ponad 100 lat, Metropol nr 22/02, 2001
Palmy zastąpiły gałązki wierzby z baziami.
źródło: KWSJP: apk: Niedziela Palmowa, Dzień dobry nr 06/04, 2001
Tomasz zaszywał się w krzaki, właził na pień wierzby i słuchając spędzał całe godziny na przyglądaniu się wodzie.
źródło: KWSJP: Czesław Miłosz: Dolina Issy, 1955
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wierzba
wierzby
D. wierzby
wierzb
C. wierzbie
wierzbom
B. wierzbę
wierzby
N. wierzbą
wierzbami
Ms. wierzbie
wierzbach
W. wierzbo
wierzby
-
psł. *vŕ̥ba