-
1.
daw. numerek potwierdzający to, że pozostawia się coś w depozycie -
KATEGORIE FIZYCZNE
Ilość, liczby i liczenie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
[...] wieczorem wraz z żona jest na widowni Teatru Letniego. Bawią się dobrze, lecz gdy po przedstawieniu Stefan pospieszył do szatni i wyjmując kontramarkę nieopatrznie schował portfel do tylnej kieszeni spodni, z portfela wnet pozostało jedynie wspomnienie.
źródło: Tadeusz Wittlin: Nad szarej Wisły brzegiem, 1990 (books.google.pl)
Klient przy wejściu wykupywał tzw. markę, którą oddawał osobie obsługującej. Skończywszy obiad, musiał jej zwrócić naczynia i dostawał tzw. kontramarkę, po której oddaniu mógł dopiero opuścić salę jadalną.
źródło: Bohdan Baranowski: Polska karczma, restauracja, kawiarnia, 1979 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kontramarka
kontramarki
D. kontramarki
kontramarek
C. kontramarce
kontramarkom
B. kontramarkę
kontramarki
N. kontramarką
kontramarkami
Ms. kontramarce
kontramarkach
W. kontramarko
kontramarki
-
fr. contremarque 'bilet umożliwiający powrót na salę widzom opuszczającym ją np. na czas przerwy'
Por. SJPWil: 'znaczek w zamianę oddanego biletu'; późniejsze znaczenie 'znaczek, otrzymywany przy zdejmowaniu wierzchniego ubrania i powierzaniu go służbie w miejscach zebrań publicznych' (SJPWar), 'numerek otrzymywany w szatni przy oddawaniu ubrania' (SJPDor) prawdopodobnie pod wpływem wł. contromarca 'ts.'.