ekspulsować - Wielki słownik języka polskiego PAN

książk. zmuszać osobę niepożądaną przez kogoś do opuszczenia danego miejsca

Wyraz często używany w kontekstach oznaczających przymusowe usunięcie cudzoziemca z danego kraju.

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Najbliższe środowisko życia człowieka

dom/inne miejsca zamieszkania i ich otoczenie

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Prawo i łamanie prawa

regulacje prawne

	Nie ma podstaw prawnych, żeby aresztować. Możemy go tylko ekspulsować - jako uciążliwego cudzoziemca. źródło: NKJP: Józef Hen: Bruliony profesora T., 2006
	Miną lata i wielcy bossowie mafii [...] zostaną ekspulsowani z USA do rodzinnych Włoch. źródło: NKJP: Krystyna Uniechowska: Apokryf wenecki, 2004
	Obiecała, że zwalczy terroryzm, przywracając granice Francji, kontrolując muzułmanów i ekspulsując tych uznanych za niebezpiecznych. źródło: KWJP: Marek Beylin: Chaos bez rozstrzygnięcia, Gazeta Wyborcza, 2017-05-04
	Tylko dzięki jednemu z amerykańskich przyjaciół mógł się zatrzymać w USA. Ale już rok później chciano go ekspulsować, gdyż… był obywatelem komunistycznego państwa. źródło: KWJP: Mateusz Wyrwich: Poboczne sprawy wielkich, Niedziela, 2014-01-25
	O tym, jak dalece jego pojmowanie dziejów było dla władz Polski Ludowej nie do przyjęcia, przekonał się Halecki niedługo po zakończeniu wojny. W 1949 roku został ekspulsowany z Polskiej Akademii Umiejętności, niebawem zresztą zlikwidowanej, a jego poglądy stały się obiektem krytyki części środowiska naukowego. źródło: KWJP: Portrety Uczonych. Profesorowie Uniwersytetu Warszawskiego 1915−1945. A−Ł, 2016

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ekspulsowałem +(e)m ekspulsował	ekspulsowałam +(e)m ekspulsowała	ekspulsowałom +(e)m ekspulsowało	ekspulsowaliśmy +(e)śmy ekspulsowali	ekspulsowałyśmy +(e)śmy ekspulsowały
2 os.	ekspulsowałeś +(e)ś ekspulsował	ekspulsowałaś +(e)ś ekspulsowała	ekspulsowałoś +(e)ś ekspulsowało	ekspulsowaliście +(e)ście ekspulsowali	ekspulsowałyście +(e)ście ekspulsowały
3 os.	ekspulsował	ekspulsowała	ekspulsowało	ekspulsowali	ekspulsowały

bezosobnik: ekspulsowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę ekspulsował będę ekspulsować	będę ekspulsowała będę ekspulsować	będę ekspulsowało będę ekspulsować	będziemy ekspulsowali będziemy ekspulsować	będziemy ekspulsowały będziemy ekspulsować
2 os.	będziesz ekspulsował będziesz ekspulsować	będziesz ekspulsowała będziesz ekspulsować	będziesz ekspulsowało będziesz ekspulsować	będziecie ekspulsowali będziecie ekspulsować	będziecie ekspulsowały będziecie ekspulsować
3 os.	będzie ekspulsował będzie ekspulsować	będzie ekspulsowała będzie ekspulsować	będzie ekspulsowało będzie ekspulsować	będą ekspulsowali będą ekspulsować	będą ekspulsowały będą ekspulsować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ekspulsujmy
2 os.	ekspulsuj	ekspulsujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ekspulsowałbym bym ekspulsował	ekspulsowałabym bym ekspulsowała	ekspulsowałobym bym ekspulsowało	ekspulsowalibyśmy byśmy ekspulsowali	ekspulsowałybyśmy byśmy ekspulsowały
2 os.	ekspulsowałbyś byś ekspulsował	ekspulsowałabyś byś ekspulsowała	ekspulsowałobyś byś ekspulsowało	ekspulsowalibyście byście ekspulsowali	ekspulsowałybyście byście ekspulsowały
3 os.	ekspulsowałby by ekspulsował	ekspulsowałaby by ekspulsowała	ekspulsowałoby by ekspulsowało	ekspulsowaliby by ekspulsowali	ekspulsowałyby by ekspulsowały

bezosobnik: ekspulsowano by

bezokolicznik: ekspulsować

imiesłów przysłówkowy współczesny: ekspulsując

gerundium: ekspulsowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: ekspulsujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: ekspulsowany

+

ekspulsować

+

KOGO + (SKĄD) + (DOKĄD)

łac. expulso, expulsāre