umówić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

wspólnie z kimś podjąć jakąś decyzję lub uzgodnić jakieś działanie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

hiperonimy:

porozumieć się

umówić się co do ceny, co do honorarium
umówić się na dniówkę; na sto (dwieście...) złotych; na kupno czegoś, na współpracę
umówić się o cenę, o honorarium

	Ciągnął mnie do „Sułtanki”, bo z kimś umówił się na kupno płyt i chciał mieć świadka transakcji. źródło: KWSJP: Witold Horwath: Seans, 1997
	Wygodnie jest na początek umówić się co do nazewnictwa pasm częstotliwości stosowanych w radiolokacji. źródło: KWSJP: Zbigniew Czekała: Parada radarów, 1999
	Na zakup trzeciego konika nie starczyło funduszy, umówili się więc z handlarzem, że zgłoszą się po niego przed świętami Bożego Narodzenia. źródło: KWSJP: Przystanek Ocalenie, Dziennik Polski, 2004-01-31
	Umówili się, żeby kryć szefa, i podają rysopis mylący. źródło: KWSJP: Andrzej Zbych (Andrzej Szypulski, Zbigniew Safjan): Stawka większa niż życie, 1967
	W tym tygodniu muszę zrobić koło do wozu, bo tak się umówiłem. źródło: KWSJP: Władysław Dunarowski: Skazani na dożywocie, 1985
	Czytałam gdzieś na forum, jak chłopak umówił się z dziewczyną, kiedy i gdzie pierwszy raz się pocałują. I jak myślisz? Kompletnie nie wypaliło! źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	umówiłem się +(e)m się umówił	umówiłam się +(e)m się umówiła	umówiłom się +(e)m się umówiło	umówiliśmy się +(e)śmy się umówili	umówiłyśmy się +(e)śmy się umówiły
2 os.	umówiłeś się +(e)ś się umówił	umówiłaś się +(e)ś się umówiła	umówiłoś się +(e)ś się umówiło	umówiliście się +(e)ście się umówili	umówiłyście się +(e)ście się umówiły
3 os.	umówił się	umówiła się	umówiło się	umówili się	umówiły się

bezosobnik: umówiono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		umówmy się
2 os.	umów się	umówcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	umówiłbym się bym się umówił	umówiłabym się bym się umówiła	umówiłobym się bym się umówiło	umówilibyśmy się byśmy się umówili	umówiłybyśmy się byśmy się umówiły
2 os.	umówiłbyś się byś się umówił	umówiłabyś się byś się umówiła	umówiłobyś się byś się umówiło	umówilibyście się byście się umówili	umówiłybyście się byście się umówiły
3 os.	umówiłby się by się umówił	umówiłaby się by się umówiła	umówiłoby się by się umówiło	umówiliby się by się umówili	umówiłyby się by się umówiły

bezosobnik: umówiono by się

bezokolicznik: umówić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: umówiwszy się

gerundium: umówienie się

odpowiednik aspektowy: umawiać się

Rz_osobowy	+	umówić się	+	(z KIM) + co do CZEGO \| na CO \| o CO
Rz_osobowy	+	umówić się	+	(z KIM) + że ZDANIE \| żeby ZDANIE \| ZDANIE PYTAJNOZALEŻNE

Zob. mówić