kończasty
-
przest. ostro zakończony
-
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
kształty i figury -
Brwi jej były powiesiste i czarniawe. Nos cienki, przydługi. Wargi kwitnące i słów słodkości pełne. Twarz nie okrągła ani kończasta, ale pociągła.
źródło: NKJP: Zofia Kossak: Błogosławiona wina, 1953
Zwiadowca szybował. Znajdowali się teraz nad powierzchnią pełną kończastych ostrzy czarniawego metalu, nierówną, poszarpaną [...].
źródło: NKJP: Stanisław Lem: Niezwyciężony, 1964
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. kończasty
kończasty
kończasty
kończaste
kończasta
D. kończastego
kończastego
kończastego
kończastego
kończastej
C. kończastemu
kończastemu
kończastemu
kończastemu
kończastej
B. kończastego
kończastego
kończasty
kończaste
kończastą
N. kończastym
kończastym
kończastym
kończastym
kończastą
Ms. kończastym
kończastym
kończastym
kończastym
kończastej
W. kończasty
kończasty
kończasty
kończaste
kończasta
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. kończaści
kończaści
kończaste
kończaste
D. kończastych
kończastych
kończastych
kończastych
C. kończastym
kończastym
kończastym
kończastym
B. kończastych
kończastych
kończastych
kończaste
N. kończastymi
kończastymi
kończastymi
kończastymi
Ms. kończastych
kończastych
kończastych
kończastych
W. kończaści
kończaści
kończaste
kończaste
-
Od: st.pol. koniec 'czubek, wierzchołek' (SStp); por. słoweń. koničast 'spiczasty'