obrudzić - Wielki słownik języka polskiego PAN

przest. ubrudzić

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Najbliższe środowisko życia człowieka

czynności związane z codziennym życiem w domu

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Ubranie

czynności, przedmioty i osoby związane z robieniem i noszeniem ubrań

	synonimy:	ubrudzić uświnić uwalić zabrudzić zabrukać
	antonimy:	oczyścić wyczyścić

Stał on przede mną, był lekko zasapany i rozgrzany, obrudzony ziemią i trawą.

źródło: Ludwik Józef Szygowski: Siedem dni i siedem nocy w Normandii, 1974 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	obrudziłem +(e)m obrudził	obrudziłam +(e)m obrudziła	obrudziłom +(e)m obrudziło	obrudziliśmy +(e)śmy obrudzili	obrudziłyśmy +(e)śmy obrudziły
2 os.	obrudziłeś +(e)ś obrudził	obrudziłaś +(e)ś obrudziła	obrudziłoś +(e)ś obrudziło	obrudziliście +(e)ście obrudzili	obrudziłyście +(e)ście obrudziły
3 os.	obrudził	obrudziła	obrudziło	obrudzili	obrudziły

bezosobnik: obrudzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		obrudźmy
2 os.	obrudź	obrudźcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	obrudziłbym bym obrudził	obrudziłabym bym obrudziła	obrudziłobym bym obrudziło	obrudzilibyśmy byśmy obrudzili	obrudziłybyśmy byśmy obrudziły
2 os.	obrudziłbyś byś obrudził	obrudziłabyś byś obrudziła	obrudziłobyś byś obrudziło	obrudzilibyście byście obrudzili	obrudziłybyście byście obrudziły
3 os.	obrudziłby by obrudził	obrudziłaby by obrudziła	obrudziłoby by obrudziło	obrudziliby by obrudzili	obrudziłyby by obrudziły

bezosobnik: obrudzono by

bezokolicznik: obrudzić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: obrudziwszy

gerundium: obrudzenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: obrudzony