polownik

  • przest.  myśliwy polujący z chartami
  • CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Świat zwierząt

    hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

  • Czyli tysiące niewinnych zwierząt musiały stracić życie dla rozrywki polowników, żeby zebrać materiał na odlew żubra, będący zaledwie imitacją innego żubra z XIX wieku, stojącego sobie – zamiast w Białowieży – w Spale, ku uciesze gawiedzi.

    źródło: KWJP: Janusz Korbel: Historia pewnego żubra, Dzikie Życie, 2012-09-01

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. polownik
    polownicy
    ndepr
    polowniki
    depr
    D. polownika
    polowników
    C. polownikowi
    polownikom
    B. polownika
    polowników
    N. polownikiem
    polownikami
    Ms. polowniku
    polownikach
    W. polowniku
    polownicy
    ndepr
    polowniki
    depr
  • Zob. polować

CHRONOLOGIZACJA:
1779, Michal Abraham Trotz, Stanisław Nałęcz-Moszczeński, Nowy dykcyonarz to iest mownik polsko-niemiecko-francuski, t. 3, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 13.04.2026