benedykcja

  • książk.  błogosławieństwo - czynność liturgiczna
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    sakramenty i obrzędy religijne

  • synonimy:  błogosławieństwo
    hiperonimy:  obrzęd
    • benedykcja opacka
    • benedykcja księcia, świątyni
    • dokonać benedykcji
  • Thietmar, pisząc o sakrze królewskiej Stefana Wielkiego, podkreślał, że oprócz samej koronacji, otrzymał on błogosławieństwo. Benedykcja zaś zawsze szła w parze z namaszczeniem olejami.

    źródło: NKJP: Piotr Boroń: Kniaziowie, królowie, carowie..., 2010

    Opat musi właśnie jechać po kogoś na lotnisko. Potem czekają go obowiązki; wizyta u ciężko chorego w szpitalu, a późnym wieczorem oprowadzanie po Krakowie gości, przybyłych na sobotnią benedykcję.

    źródło: NKJP: Biali bracia, Dziennik Polski, 2001-01-13

    Ks. dziekan z upoważnienia ks. arcybiskupa dokonał benedykcji świątyni i powierzył franciszkanom duszpasterstwo nad ludnością Małej i Wielkiej Płoni.

    źródło: NKJP: Krystian Niewrzoł: 70. urodziny Paschalisa, Nowiny Raciborskie, 2002-05-08

    W czasie tej uroczystości dokonywano benedykcji księcia, jego chorągwi oraz uzbrojenia [...].

    źródło: Kwartalnik Historyczny, 1998 (books.google.pl)

    Kościelnym benedykcjom towarzyszyło kropienie wodą, poświęconą przy użyciu soli, która też wymagała uprzedniego poświecenia.

    źródło: KWJP: Jan Kracik: Chrześcijaństwo kontra magia. Historyczne perypetie, 2012

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. benedykcja
    benedykcje
    D. benedykcji
    benedykcji
    neut
    benedykcyj
    char
    C. benedykcji
    benedykcjom
    B. benedykcję
    benedykcje
    N. benedykcją
    benedykcjami
    Ms. benedykcji
    benedykcjach
    W. benedykcjo
    benedykcje
  • bez ograniczeń + benedykcja +
    (KOGO/CZEGO)
  • łac. benedictiō

CHRONOLOGIZACJA:
1584, SPXVI
Data ostatniej modyfikacji: 30.04.2026