benefaktor

  • książk.  osoba udzielająca pomocy i wsparcia finansowego jakiejś instytucji lub społeczności
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Finanse

    własność


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Prawo i łamanie prawa

    regulacje prawne

  • hiperonimy:  dobroczyńca
  • [...] nowa nazwa - Yale College - którą szkoła otrzymała w 1718 roku, została nadana na cześć jej głównego benefaktora, bogatego brytyjskiego kupca i filantropa [...].

    źródło: NKJP: Anna Feliksi: Dyplom z Yale, Wiedza i Życie, 1999

    Pewną kwotę dał na wspomożenie fundacji królewskiej w Bydgoszczy. Był także benefaktorem bernardynów w Kole, u których przechowywał skrzynie z klejnotami w obawie przed swym bratankiem.

    źródło: NKJP: Alicja Szymczakowa: Szlachta sieradzka w XV w., 1998

    Podobizny fundatorów zachowały się na ścianie północnej, oddzielającej naos od lewej nawy bocznej. Jednym z benefaktorów był imiennik duchownego z kościoła św. Stefana [...].

    źródło: NKJP: Jan Gać: Grecja kulturowy przewodnik po Grecji bizantyńskiej, 2007

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. benefaktor
    benefaktorzy
    ndepr
    benefaktory
    depr
    D. benefaktora
    benefaktorów
    C. benefaktorowi
    benefaktorom
    B. benefaktora
    benefaktorów
    N. benefaktorem
    benefaktorami
    Ms. benefaktorze
    benefaktorach
    W. benefaktorze
    benefaktorzy
    ndepr
    benefaktory
    depr
  • bez ograniczeń + benefaktor +
    (KOGO/CZEGO)
  • łac. benefactor

CHRONOLOGIZACJA:
1728, Kasper Niesiecki, Korona polska przy złotey wolnosci starożytnemi wszystkich kathedr, prowincyi y rycerstwa kleynotami [...] ozdobiona [...], polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 13.04.2026