berajter

daw. berejter

  • daw.  osoba zajmująca się przyzwyczajaniem konia do posłusznego chodzenia pod siodłem oraz nauką jazdy konnej
    • daw. berejter
  • CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Świat zwierząt

    hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt


    CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Praca

    rodzaje pracy

  • Berezowski zdążył oddać dwa strzały, zanim berajter wytrącił mu pistolet z rąk. Zamachowiec ranił konia i kobietę w tłumie.

    źródło: KWJP: Andrzej Andrusiewicz: Buntownicy i marzyciele, 2021

    [...] byłbyś najwyżej wachmistrzem kawalerii! Albo berajterem u Potockich.

    źródło: Tadeusz Łopalewski: Berło i desperacja, 1974 (books.google.pl)

    Kompanie berejterów angielskich występowały w Warszawie jeszcze w czasach saskich.

    źródło: Jan Kott: Teatr Narodowy 1765-1794, 1967 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. berajter
    berajterzy
    ndepr
    berajtery
    depr
    D. berajtera
    berajterów
    C. berajterowi
    berajterom
    B. berajtera
    berajterów
    N. berajterem
    berajterami
    Ms. berajterze
    berajterach
    W. berajterze
    berajterzy
    ndepr
    berajtery
    depr
  • niem. Bereiter

CHRONOLOGIZACJA:
1819, Tygodnik, nr 49, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 09.04.2026