współrządzić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

sprawować gdzieś władzę wspólnie z inną osobą lub grupą osób

Imcz używany również samodzielnie w funkcji rzeczownika, np. wniosek współrządzących.

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Funkcjonowanie państwa

władza państwowa

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Funkcjonowanie państwa

urzędy i ich funkcjonowanie

	synonimy:	spółrządzić
	hiperonimy:	rządzić

	[...] od blisko dwóch lat współrządzi krajem z postkomunistyczną lewicą. źródło: NKJP: Janusz Jankowiak: Główną słabością programu ekonomicznego PSL jest brak wewnętrznej logiki, Gazeta Wyborcza, 1995-04-28
	Dwa podbierające sobie głosy górnośląskie ugrupowania przegrywają z kretesem, autonomiści po niemal ośmiu latach współrządzenia regionem wypadają z dużej polityki. źródło: KWJP: Zbigniew Rokita: Kajś, 2020
	Sytuacja Zielonych, współrządzących w Niemczech z SPD, jest trudna. źródło: NKJP: X: Na Zachodzie, Polska Głos Wielkopolski, 2005-07-01
	Według pierwszych wyników (po obliczeniu 30 proc. głosów) największe poparcie (20,2 proc.) uzyskała współrządząca do tej pory konserwatywna Koalicja Narodowa [...]. źródło: KWJP: Bartłomiej Niedziński: Finowie nie chcą ratować innych, Dziennik Gazeta Prawna, 2011-04-18

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	współrządziłem +(e)m współrządził	współrządziłam +(e)m współrządziła	współrządziłom +(e)m współrządziło	współrządziliśmy +(e)śmy współrządzili	współrządziłyśmy +(e)śmy współrządziły
2 os.	współrządziłeś +(e)ś współrządził	współrządziłaś +(e)ś współrządziła	współrządziłoś +(e)ś współrządziło	współrządziliście +(e)ście współrządzili	współrządziłyście +(e)ście współrządziły
3 os.	współrządził	współrządziła	współrządziło	współrządzili	współrządziły

bezosobnik: współrządzono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę współrządził będę współrządzić	będę współrządziła będę współrządzić	będę współrządziło będę współrządzić	będziemy współrządzili będziemy współrządzić	będziemy współrządziły będziemy współrządzić
2 os.	będziesz współrządził będziesz współrządzić	będziesz współrządziła będziesz współrządzić	będziesz współrządziło będziesz współrządzić	będziecie współrządzili będziecie współrządzić	będziecie współrządziły będziecie współrządzić
3 os.	będzie współrządził będzie współrządzić	będzie współrządziła będzie współrządzić	będzie współrządziło będzie współrządzić	będą współrządzili będą współrządzić	będą współrządziły będą współrządzić

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		współrządźmy
2 os.	współrządź	współrządźcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	współrządziłbym bym współrządził	współrządziłabym bym współrządziła	współrządziłobym bym współrządziło	współrządzilibyśmy byśmy współrządzili	współrządziłybyśmy byśmy współrządziły
2 os.	współrządziłbyś byś współrządził	współrządziłabyś byś współrządziła	współrządziłobyś byś współrządziło	współrządzilibyście byście współrządzili	współrządziłybyście byście współrządziły
3 os.	współrządziłby by współrządził	współrządziłaby by współrządziła	współrządziłoby by współrządziło	współrządziliby by współrządzili	współrządziłyby by współrządziły

bezosobnik: współrządzono by

bezokolicznik: współrządzić

imiesłów przysłówkowy współczesny: współrządząc

gerundium: współrządzenie

imiesłów przymiotnikowy czynny: współrządzący

imiesłów przymiotnikowy bierny: współrządzony

	+	współrządzić	+	(KIM/CZYM) + (z KIM)
	+	współrządzić	+	(GDZIE) + (z KIM)

Złożenie: współ- 'wspólnie, razem' (od wyrażenia przyimkowego *vъz polъ 'z połową') + rządzić (zob.)