spółtowarzysz

  • Definicja
    przest.  kwestion.  towarzysz - osoba, która jest obecna przy innej osobie w różnych sytuacjach
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

  • Relacje znaczeniowe
    synonimy:  kompan
    kompanion
    socjusz
    towarzysz
    współtowarzysz
  • Cytaty

    Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidzisz nieprawości: dlatego namaścił Cię, Boże, Bóg Twój olejkiem wesela nad ?!spółtowarzyszów Twoich.

    źródło: Rudolf Tomanek: Mszalik niedzielny, 1948 (polona.pl)
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. spółtowarzysz
    		 spółtowarzysze
    		 ndepr
    spółtowarzysze
    		 depr
    D. spółtowarzysza
    		 spółtowarzyszy
    C. spółtowarzyszowi
    		 spółtowarzyszom
    B. spółtowarzysza
    		 spółtowarzyszy
    N. spółtowarzyszem
    		 spółtowarzyszami
    Ms. spółtowarzyszu
    		 spółtowarzyszach
    W. spółtowarzyszu
    		 spółtowarzysze
    		 ndepr
    spółtowarzysze
    		 depr

    Inne uwagi

    W D. i B. lm spotykana również forma spółtowarzyszów

  • Składnia
    bez ograniczeń + spółtowarzysz +
    (KOGO)
    bez ograniczeń + spółtowarzysz +
    (CZYJ)
  • Pochodzenie

    Złożenie: spół- 'wspólnie, razem' (od wyrażenia przyimkowego *sъ polu ‘z (razem z) połową’) + towarzysz (zob.)

  • Informacja normatywna

    Uznawane za niepoprawne

CHRONOLOGIZACJA:
1 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 09.04.2026