bezdarny
-
daw. taki, który nie ma talentu do czegoś
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności -
antonimy: utalentowany
-
Czy można w dwóch słowach załatwić się z twórczością Staffa, a tuż obok wychwalać pod niebiosy, zda się, Jędrkiewicza (bardzo niezdolny) i Grabińskiego (mocno bezdarny i sztubacki).
źródło: Edward Kozikowski: Więcej prawdy niż plotki, 1964 (books.google.pl)
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. bezdarny
bezdarny
bezdarny
bezdarne
bezdarna
D. bezdarnego
bezdarnego
bezdarnego
bezdarnego
bezdarnej
C. bezdarnemu
bezdarnemu
bezdarnemu
bezdarnemu
bezdarnej
B. bezdarnego
bezdarnego
bezdarny
bezdarne
bezdarną
N. bezdarnym
bezdarnym
bezdarnym
bezdarnym
bezdarną
Ms. bezdarnym
bezdarnym
bezdarnym
bezdarnym
bezdarnej
W. bezdarny
bezdarny
bezdarny
bezdarne
bezdarna
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. bezdarni
bezdarni
bezdarne
bezdarne
D. bezdarnych
bezdarnych
bezdarnych
bezdarnych
C. bezdarnym
bezdarnym
bezdarnym
bezdarnym
B. bezdarnych
bezdarnych
bezdarnych
bezdarne
N. bezdarnymi
bezdarnymi
bezdarnymi
bezdarnymi
Ms. bezdarnych
bezdarnych
bezdarnych
bezdarnych
W. bezdarni
bezdarni
bezdarne
bezdarne
-