ekspiator
-
książk. osoba, która w akcie pokuty uznaje i naprawia wyrządzone komuś szkody oraz wyraża żal w celu uzyskania przebaczenia za swoje czyny
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
sakramenty i obrzędy religijne -
Bracia, ubierając czarny wór pokutny, stają się już przez sam swój ubiór ekspiatorami, pokutnikami, pokutującymi grzesznikami. Samym wyglądem zewnętrznym przypominają o pokucie, do czego dochodzą jeszcze stosowne modlitwy, obrzędy publiczne podczas nabożeństw brackich.
źródło: Marek Tytko: Funkcje tzw. „Arcybractwa Dobrej Śmierci” w kulturze polskiej, 2012 (pedkat.pl)
Znamienne jest to, że w odróżnieniu od innych ekspiatorów (np. św. Franciszka z Asyżu), bł. Dorota nie utraciła wzroku w sensie fizycznym wskutek wydalania z organizmu podczas płaczu ogromnych ilości [...] składników, zawartych we łzach. Biograf nie zanotował, by jej oczy ropiały.
źródło: Małgorzata Parcheniak: Modlitwa głębokiego przebłagania w ascezie i mistyce bł. Doroty z Mątów Wielkich, 2022 (cejsh.icm.edu.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ekspiator
ekspiatorzy
ndepr ekspiatory
depr D. ekspiatora
ekspiatorów
C. ekspiatorowi
ekspiatorom
B. ekspiatora
ekspiatorów
N. ekspiatorem
ekspiatorami
Ms. ekspiatorze
ekspiatorach
W. ekspiatorze
ekspiatorzy
ndepr ekspiatory
depr -
łac. expiātor