-
daw.
teatr.
pot.
początkująca i niedoświadczona aktorka
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
teatr
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
zawody
-
|
Szedłem za państwem reżyserostwem i słuchałem jazgotu krowienty.
źródło: Zygmunt Trziszka: Stan skupienia, 1983 (books.google.pl)
|
|
Krowientą w tym drugim znaczeniu jest Janka Orłowska, bohaterka Komediantki (1896). Dziewczyna z ogromnym kapitałem entuzjazmu, z tak zwanymi warunkami scenicznymi, wykształcona. I co? Zamiast wyjść na swoje, po ledwie kwartale wypija esencję octową, ledwie uchodząc z życiem.
źródło: Eliza Kącka: Krowienta, Teatr Polski Bydgoszcz, 2023-01-17 (teatrpolskibydgoszcz.wordpress.com)
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
krowienta
|
krowienty
|
|
| D. |
krowienty
|
krowient
|
|
|
|
| C. |
krowiencie
|
krowientom
|
|
| B. |
krowientę
|
krowienty
|
|
| N. |
krowientą
|
krowientami
|
|
| Ms. |
krowiencie
|
krowientach
|
|
| W. |
krowiento
|
krowienty
|
|
-
może
fr.
un cru qui vient
'coś surowego, co przybywa (do teatru)'
CHRONOLOGIZACJA:
1894,
Głos, nr 14, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 28.04.2026