krowienta

  • daw.  teatr.  pot.  początkująca i niedoświadczona aktorka
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność artystyczna człowieka

    teatr


    CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Praca

    zawody

  • Szedłem za państwem reżyserostwem i słuchałem jazgotu krowienty.

    źródło: Zygmunt Trziszka: Stan skupienia, 1983 (books.google.pl)

    Krowientą w tym drugim znaczeniu jest Janka Orłowska, bohaterka Komediantki (1896). Dziewczyna z ogromnym kapitałem entuzjazmu, z tak zwanymi warunkami scenicznymi, wykształcona. I co? Zamiast wyjść na swoje, po ledwie kwartale wypija esencję octową, ledwie uchodząc z życiem.

    źródło: Eliza Kącka: Krowienta, Teatr Polski Bydgoszcz, 2023-01-17 (teatrpolskibydgoszcz.wordpress.com)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. krowienta
    krowienty
    D. krowienty
    krowient
    C. krowiencie
    krowientom
    B. krowientę
    krowienty
    N. krowientą
    krowientami
    Ms. krowiencie
    krowientach
    W. krowiento
    krowienty
  • może fr. un cru qui vient 'coś surowego, co przybywa (do teatru)'

CHRONOLOGIZACJA:
1894, Głos, nr 14, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 28.04.2026