kruża

kruż

  • książk.  półkoliste naczynie z uchem przeznaczone na płyn
  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Jedzenie i jego przygotowanie

    miejsca, osoby, przedmioty, sytuacje związane z jedzeniem


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • [...] lubię świat i chcę powiedzieć, jak Boy-Żeleński: „W grzechów kałuży ogromnej nurzaliśmy się po pępek”. Zresztą nawet święty Augustyn musiał wpierw wyczerpać do dna krużę grzechu, aby się przekonać, że nic nie ma na jej dnie.

    źródło: KWJP: Piotr Lisiewicz: Błędny rycerz i pożar wszechświata, Nowe Państwo, 2016-01-09

    Nektar boskich amborozji spijam z kwiecich kruży. Flora ścieli mi kilim z półrozkwitłych róży.

    źródło: Stanisław Bojarczuk: Linie liryki, 2008 (supertydzien.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kruża
    kruże
    D. kruży
    kruży
    neut
    kruż
    char
    C. kruży
    krużom
    B. krużę
    kruże
    N. krużą
    krużami
    Ms. kruży
    krużach
    W. krużo
    kruże
  • Zob. kruż

    Zdaniem Sław wariant rodzaju żeńskiego mógł pojawić się pod wpływem ros. kružka 'kubek, dzbanek'.

CHRONOLOGIZACJA:
1636, KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 30.04.2026