bezprawnik

  • przest.  osoba postępująca niezgodnie z prawem
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Prawo i łamanie prawa

    przestępstwa

  • Koniec dziejów księcia Antitemiusza, tj. bezprawnika, gwałciciela prawa, człowieka głoszącego, iż jedynym prawem jest jego wola.

    źródło: Julian Krzyżanowski (red.): Słownik folkloru polskiego, 1965 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. bezprawnik
    bezprawnicy
    ndepr
    bezprawniki
    depr
    D. bezprawnika
    bezprawników
    C. bezprawnikowi
    bezprawnikom
    B. bezprawnika
    bezprawników
    N. bezprawnikiem
    bezprawnikami
    Ms. bezprawniku
    bezprawnikach
    W. bezprawniku
    bezprawnicy
    ndepr
    bezprawniki
    depr
  • Zob. prawo

CHRONOLOGIZACJA:
1583, SPXVI
Data ostatniej modyfikacji: 04.05.2026