bezsumiennie

  • przest.  w sposób bezwzględny, niemoralny, krzywdzący innych
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

  • Oto ten zachodni cywilizowany człowiek, który obecnie ma łatwą kontrolę nad stworzeniem, posługuje się nim bezsumiennie, z przemocą, bez uszanowania.

    źródło: Miesięcznik Franciszkański, 1980 (boosk.google.pl)

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. sumienie

CHRONOLOGIZACJA:
1 połowa XVIII w., Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 08.05.2026