furfant
-
daw. osoba nieuczciwa, skłonna do oszustw, krętactw i drobnych wykroczeń
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
- Znamy cię, dobrze znamy. Pójdziesz do klatki jako wtedy, kiedyś burgrabię Tidemana Gizę furfantem nazwać się odważyła.
źródło: Franciszek Fenikowski: Smok króla Augusta, 1983 (books.google.pl)
Wśród pełnej zapału młodzieży nie brakło i furfantów spekulujących na patriotycznych nastrojach społeczeństwa, sławnych później „cucyglerów”. Oni to nadawali ton w miejscach publicznych, w teatrze w sposób szczególnie przykry.
źródło: Jerzy Got: Antonina Hoffman i teatr krakowski jej czasów, 1958 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. furfant
furfanci
ndepr furfanty
depr D. furfanta
furfantów
C. furfantowi
furfantom
B. furfanta
furfantów
N. furfantem
furfantami
Ms. furfancie
furfantach
W. furfancie
furfanci
ndepr furfanty
depr -
wł. furfante