furor

  • książk.  stan silnego pobudzenia emocjonalnego, przejawiający się gwałtownym zachowaniem, którego nie da się kontrolować
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    zachowania emocjonalne

  • Adam [...] uznał te uwagi za ciężkie zarzuty i z właściwym sobie furorem broni przyjaciela [...].

    źródło: KWJP: Bronisław Łagowski: Polska chora na Rosję, 2016

    Mam problem, bo nie wiem, czy ten twórczy furor potraktować jako naganny przejaw prymitywnego wandalizmu, czy jako godny pochwały przykład sztuki offowej.

    źródło: KWJP: Andrzej Nowakowski: Ławka, ławeczka… Ona i on…, Gazeta Lokalna — Kraków, 2015-03-20

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. furor
    furory
    D. furoru
    furorów
    C. furorowi
    furorom
    B. furor
    furory
    N. furorem
    furorami
    Ms. furorze
    furorach
    W. furorze
    furory

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • łac. 'wściekłość, szaleństwo, furia'

CHRONOLOGIZACJA:
1650, Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 27.08.2026