-
książk.
stan silnego pobudzenia emocjonalnego, przejawiający się gwałtownym zachowaniem, którego nie da się kontrolować
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
zachowania emocjonalne
-
|
Adam [...] uznał te uwagi za ciężkie zarzuty i z właściwym sobie furorem broni przyjaciela [...].
źródło: KWJP: Bronisław Łagowski: Polska chora na Rosję, 2016
|
|
Mam problem, bo nie wiem, czy ten twórczy furor potraktować jako naganny przejaw prymitywnego wandalizmu, czy jako godny pochwały przykład sztuki offowej.
źródło: KWJP: Andrzej Nowakowski: Ławka, ławeczka… Ona i on…, Gazeta Lokalna — Kraków, 2015-03-20
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
furor
|
furory
|
|
| D. |
furoru
|
furorów
|
|
| C. |
furorowi
|
furorom
|
|
| B. |
furor
|
furory
|
|
| N. |
furorem
|
furorami
|
|
| Ms. |
furorze
|
furorach
|
|
| W. |
furorze
|
furory
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
-
łac.
'wściekłość, szaleństwo, furia'
CHRONOLOGIZACJA:
1650,
Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 27.08.2026