furmanić - Wielki słownik języka polskiego PAN

prowadzić wóz konny

CZŁOWIEK I TECHNIKA

Transport

transport lądowy

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

[...] Żyrks [...] wraz z Sokołem pokornie drepcze przy dyszlu. Bronisław zagląda w jego przygasłe ślepia, gładzi zapadnięte boki i przesuszone chrapy. – Strasznie chudy – rzuca do lokaja, któremu na stare lata przyszło furmanić.

źródło: KWJP: Paweł Goźliński: Akan. Powieść o Bronisławie Piłsudskim, 2019

Pod koniec 1944 r. Niemcy wzięli tatę do kopania rowów i musiałem wydorośleć. Furmaniłem, dbałem o zwierzęta.

źródło: KWJP: Strelau. Poszukiwacz doznań, Duży Format, 2015-03-19

We własnym zakresie musiałem opanować sztukę furmanienia. Raz próbowałem ponarzekać brygadziście, że nie bardzo daję sobie radę: wyśmiał mnie. Zdziwiony powiedział, że do trzymania lejc i wywijania batem nie trzeba żadnych studiów.

źródło: KWJP: Krzysztof Urban: Dożywotka, 2009

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	furmanię	furmanimy
2 os.	furmanisz	furmanicie
3 os.	furmani	furmanią

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	furmaniłem +(e)m furmanił	furmaniłam +(e)m furmaniła	furmaniłom +(e)m furmaniło	furmaniliśmy +(e)śmy furmanili	furmaniłyśmy +(e)śmy furmaniły
2 os.	furmaniłeś +(e)ś furmanił	furmaniłaś +(e)ś furmaniła	furmaniłoś +(e)ś furmaniło	furmaniliście +(e)ście furmanili	furmaniłyście +(e)ście furmaniły
3 os.	furmanił	furmaniła	furmaniło	furmanili	furmaniły

bezosobnik: furmaniono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę furmanił będę furmanić	będę furmaniła będę furmanić	będę furmaniło będę furmanić	będziemy furmanili będziemy furmanić	będziemy furmaniły będziemy furmanić
2 os.	będziesz furmanił będziesz furmanić	będziesz furmaniła będziesz furmanić	będziesz furmaniło będziesz furmanić	będziecie furmanili będziecie furmanić	będziecie furmaniły będziecie furmanić
3 os.	będzie furmanił będzie furmanić	będzie furmaniła będzie furmanić	będzie furmaniło będzie furmanić	będą furmanili będą furmanić	będą furmaniły będą furmanić

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		furmańmy
2 os.	furmań	furmańcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	furmaniłbym bym furmanił	furmaniłabym bym furmaniła	furmaniłobym bym furmaniło	furmanilibyśmy byśmy furmanili	furmaniłybyśmy byśmy furmaniły
2 os.	furmaniłbyś byś furmanił	furmaniłabyś byś furmaniła	furmaniłobyś byś furmaniło	furmanilibyście byście furmanili	furmaniłybyście byście furmaniły
3 os.	furmaniłby by furmanił	furmaniłaby by furmaniła	furmaniłoby by furmaniło	furmaniliby by furmanili	furmaniłyby by furmaniły

bezosobnik: furmaniono by

bezokolicznik: furmanić

imiesłów przysłówkowy współczesny: furmaniąc

gerundium: furmanienie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	furmanienie	furmanienia
D.	furmanienia	furmanień
C.	furmanieniu	furmanieniom
B.	furmanienie	furmanienia
N.	furmanieniem	furmanieniami
Ms.	furmanieniu	furmanieniach
W.	furmanienie	furmanienia

imiesłów przymiotnikowy czynny: furmaniący

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	furmaniący	furmaniący	furmaniący	furmaniące	furmaniąca
D.	furmaniącego	furmaniącego	furmaniącego	furmaniącego	furmaniącej
C.	furmaniącemu	furmaniącemu	furmaniącemu	furmaniącemu	furmaniącej
B.	furmaniącego	furmaniącego	furmaniący	furmaniące	furmaniącą
N.	furmaniącym	furmaniącym	furmaniącym	furmaniącym	furmaniącą
Ms.	furmaniącym	furmaniącym	furmaniącym	furmaniącym	furmaniącej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	furmaniący	furmaniący	furmaniące	furmaniące
D.	furmaniących	furmaniących	furmaniących	furmaniących
C.	furmaniącym	furmaniącym	furmaniącym	furmaniącym
B.	furmaniących	furmaniących	furmaniących	furmaniące
N.	furmaniącymi	furmaniącymi	furmaniącymi	furmaniącymi
Ms.	furmaniących	furmaniących	furmaniących	furmaniących

Pochodzenie

Od: furman