kuchenny II

I

rzeczownik

  • daw.  osoba zatrudniona do wykonywania pomocniczych prac w kuchni
  • W odniesieniu do kobiet używa się wyrazu kuchenna.

  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Jedzenie i jego przygotowanie

    miejsca, osoby, przedmioty, sytuacje związane z jedzeniem


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • Trzeba było szybko szukać zastępstwa do refektarza, bo kuchenni upijali się nadal, gotując strawę dla braci. Ale w końcu, przywołani do porządku przez przeora i postraszeni ogniem piekielnym, wrócili do pracy.

    źródło: KWJP: Martyna Bunda: Kot niebieski, 2019

    Jakaś panna kuchenna wyprowadzała pieska. Nianie z dziecięcymi wózkami szły w kierunku cienia. Stara kwiaciarka nawoływała do swego wozu, na którym piętrzyły się pyszne bukiety.

    źródło: KWJP: Małgorzata Gutowska-Adamczyk: Podróż do miasta świateł. Róża z Wolskich, 2012

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kuchenny
    kuchenni
    ndepr
    kuchenne
    depr
    D. kuchennego
    kuchennych
    C. kuchennemu
    kuchennym
    B. kuchennego
    kuchennych
    N. kuchennym
    kuchennymi
    Ms. kuchennym
    kuchennych
    W. kuchenny
    kuchenni
    ndepr
    kuchenne
    depr
  • Zob. kuchnia I

CHRONOLOGIZACJA:
Zob. kuchenny I
Data ostatniej modyfikacji: 13.05.2026