poruszenie
-
stan psychiczny jakiejś osoby lub grupy osób wywołany jakimś wydarzeniem
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
zachowania emocjonalne -
- duże, niemałe, ogromne, silne, spore, wielkie; głębokie; małe; lekkie; gwałtowne, nagłe; dziwne, niezwykłe; przyjemne, radosne; emocjonalne; pewne, szczególne; ogólne, powszechne poruszenie
- poruszenie i dyskusja, poruszenie i oburzenie
- poruszenie panuje; nastąpiło, powstało, zapanowało
- dostrzec, zauważyć, widzieć, wyczuć; wywołać poruszenie
-
Zastrzelenie tygrysa wywołało wśród załogi duże poruszenie.
źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tomek w krainie kangurów, 1957
W domu sióstr Nazaretanek w Krakowie panuje wielkie poruszenie. Po trzech miesiącach alarm zamontowany w „oknie życia” odezwał się. To znak, że ktoś zostawił noworodka.
źródło: NKJP: Krzysztof Sakowski; SAKO: Maleńka z okienka, Super Express, 2006
Wiadomość o wypadku rozeszła się lotem błyskawicy, budząc zrozumiałe poruszenie.
źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Opowiadania 1960-1965, 1965
Wśród przybyszów zapanowało hałaśliwe poruszenie, rozległy się okrzyki radości, śmiech.
źródło: NKJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1971
Druga sprawa, o której kanclerz mówił z wyraźnym poruszeniem, to powrót do wartości. - Uważam za skandal [...] że próbuje się z naszych szkół wyeliminować religię, pozbawiając młodzież dostępu do podstaw chrześcijańskiej Europy.
źródło: NKJP: Danuta Zagrodzka: Wczoraj zaczął się w Lipsku zjazd rządzącej Niemcami chadecji, Gazeta Wyborcza, 1997-10-14
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. poruszenie
poruszenia
D. poruszenia
poruszeń
C. poruszeniu
poruszeniom
B. poruszenie
poruszenia
N. poruszeniem
poruszeniami
Ms. poruszeniu
poruszeniach
W. poruszenie
poruszenia
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. ruszyć