gęś białoczelna - Wielki słownik języka polskiego PAN

Definicja

zool. duży wędrowny ptak wodny o szarym upierzeniu, z jaśniejszymi pręgami na grzbiecie, ciemniejszą głową i białą plamą nad pomarańczowym dziobem; Anser albifrons

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

ptaki

Relacje znaczeniowe

	synonimy:	białoczółka
	hiperonimy:	ptak

Cytaty

Gęś białoczelna występuje najliczniej w pasie nadmorskim. Ciągnie z północy na zimowiska w zachodniej Europie (Holandia).

źródło: NKJP: Stanisław Godlewski: Vademecum myśliwego, 1955

Są to migrujące ptaki wodne, brzegowe oraz drapieżne. Zaliczyć do nich należy: łabędzia niemego, gęś białoczelną, wszystkie rodzaje dzikich kaczek [...].

źródło: NKJP: Kaczki pod kontrolą, Gazeta Krakowska, 2006-03-08

Odmiana

typ frazy: fraza rzeczownikowa

ż, odmienny: gęś, białoczelna