dań

  • daw.  dar składany komuś
  • Współcześnie używane głównie w wyrażeniu w dani, w dyskursie religijnym.

  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    zwyczaje i obyczaje


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    uroczystości i święta


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • synonimy:  dar
  • Witajcie nam, bracia Ranowie! Witajcie wszyscy, którzyście przybyli z dalekich stron drogami lądowymi i przez morskie otchłanie, by oddać cześć temu, który jest naszym wspólnym bogiem i złożyć mu w dani trud własnych rąk.

    źródło: NKJP: Gracjan Bojar-Fijałkowski: O zbójcach z Góry Chełmskiej i inne legendy o Koszalinie, 2006

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. dań
    danie
    D. dani
    dani
    C. dani
    daniom
    B. dań
    danie
    N. danią
    dańmi
    Ms. dani
    daniach
    W. dani
    danie

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • psł. *danь

    Od: psł. *dati (zob. dać). Dawniej używane w zn. 'podatek, danina, czynsz' (podobnie jak w innych językach słowiańskich, por. np. czes. daň 'podatek').

CHRONOLOGIZACJA:
1251, Leszek Bednarczuk, Początki i pogranicza polszczyzny, 2018
Data ostatniej modyfikacji: 09.06.2026