dań
-
daw. dar składany komuś
-
Współcześnie używane głównie w wyrażeniu w dani, w dyskursie religijnym.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
zwyczaje i obyczaje
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
uroczystości i święta
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
synonimy: dar
-
Witajcie nam, bracia Ranowie! Witajcie wszyscy, którzyście przybyli z dalekich stron drogami lądowymi i przez morskie otchłanie, by oddać cześć temu, który jest naszym wspólnym bogiem i złożyć mu w dani trud własnych rąk.
źródło: NKJP: Gracjan Bojar-Fijałkowski: O zbójcach z Góry Chełmskiej i inne legendy o Koszalinie, 2006
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dań
danie
D. dani
dani
C. dani
daniom
B. dań
danie
N. danią
dańmi
Ms. dani
daniach
W. dani
danie
Inne uwagi
Zwykle lp
-
psł. *danь
Od: psł. *dati (zob. dać). Dawniej używane w zn. 'podatek, danina, czynsz' (podobnie jak w innych językach słowiańskich, por. np. czes. daň 'podatek').